Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2022

Περί “ναζιστών”, Χρυσής Αυγής και του πολέμου 1940-41




Λαβαίνοντας αφορμή από ένα δημοσίευμα (όχι επίκαιρο) από τα πολλά για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου του 1940 μου δίδεται η ευκαιρία να δώσω σε όσους θέλουν να διαθέτουν κρίση τις δικές μας απαντήσεις στα χιλιάδες συκοφαντικά άρθρα κατά της Χρυσής Αυγής. Έγραφε, λοιπόν, η “δημοκρατική” και “αντιφασιστική” γραφίδα τα παρακάτω:


“Η 28η Οκτωβρίου 1940 είναι μεγάλη εθνική μέρα. Οι Έλληνες, αν και ζούσαν σε συνθήκες ημιφασίζουσας δικτατορίας, αντιστάθηκαν στην ιταλική φασιστική επίθεση. Αυτός ο πόλεμος αρχικά είχε καθαρά χαρακτήρα υπεράσπισης της πατρίδας. Μόνο στην συνέχεια με την Κατοχή απέκτησε και αντιφασιστικό χαρακτήρα. Ακόμη όμως και ο Στάλιν, για να συσπειρώσει τους Ρώσους, δεν ονόμασε τον πόλεμο κατά του Χίτλερ αντιφασιστικό, ούτε υπεράσπισης του κομμουνισμού. Μεγάλο πατριωτικό πόλεμο τον ονόμασε. Για να τον νομιμοποιήσει επικαλέστηκε τη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και την ιδέα της υπεράσπισης της πατρίδας και όχι τον Λένιν”.


Ερώτημα: Αυτό το “ημιφασίζουσα δικτατορία” τι σημαίνει; Δεν ήταν “φασισμός” το ΕΘΝΙΚΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ της 4ης Αυγούστου του Ιωάννου Μεταξά;  Και ποιο καθεστώς πολέμησε Ιταλούς και Γερμανούς; Το “φασιστικό” ή… “ημιφασιστικό” βεβαίως και ΟΧΙ οι κομμουνιστές, που τότε ακολουθώντας την γραμμή της Μόσχας ήταν ΚΑΤΑ του πολέμου και καλούσαν τους στρατιώτες να λιποτακτήσουν και να απέχουν από τον “κατακτητικό” πόλεμο του Μεταξά. Ο πόλεμος, λοιπόν, δεν ήταν “αντιφασιστικός” ήταν ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΣ και τον πόλεμο αυτό τον έκανε ένα Εθνικό καθεστώς κοντά στο οποίο ήταν και είναι μία ΜΟΝΟ πολιτική δύναμη, η Χρυσή Αυγή. Όσο για τους κομμουνιστές (την ηγεσία και όχι τον αθώο λαό) θυμήθηκαν τον πατριωτισμό μετά την επίθεση της Γερμανίας στην Μόσχα και πάντα στην “γραμμή Στάλιν”, μεταμφιέζοντας τον κομματικό τους αγώνα σε… πατριωτικό. Ας μη μιλάνε, λοιπόν, για “ναζιστές” οι ιστορικά χρεωκοπημένοι “μπολσεβίκοι”.


Ν.Γ. ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ ΙΔΡΥΤΗΣ ΛΑΪΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ 

ΦΥΛΑΚΕΣ ΔΟΜΟΚΟΥ 2022

Ένα Έθνος σε ομηρεία

“Γιατί τα σπάσαμε τ’ αγάλματά των, γιατί τους διώξαμεν απ’ τους ναούς των, Διόλου δεν πέθαναν γι’ αυτό οι θεοί. Ω γη της Ιωνίας, σένα αγαπού...