Ημέρες περισυλλογής, ψυχικής συντριβής και πένθους, οι οποίες ολοκληρώνονται με ένα χαρμόσυνο μήνυμα Αναστάσιμο, οι ημέρες της εβδομάδος αυτής, της Μεγάλης Εβδομάδος, οι οποίες καταλήγουν στον θρίαμβο της Αναστάσεως, στην νίκη του Φωτός επί του σκότους, στην Λαμπρή των Ελλήνων. Πριν, όμως, το «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ» προηγείται η Σταύρωσις, προηγείται ο Ιούδας, το «σταύρωσον Αυτόν», προηγείται ο Γολγοθάς και το Θείον Πάθος.
Μία Εβδομάδα Μεγάλη ζει και ο Ελληνισμός, ο Εσταυρωμένος Ελληνισμός, ο οποίος ανάμεσα σε Πόντιους Πιλάτους, σε Φαρισαίους, Ιούδες και σταυρωτήδες ημεδαπούς και αλλοδαπούς προσδοκεί την Ανάσταση του Έθνους.
ΑΠΟ ΤΟ «ΩΣΑΝΝΑ» ΣΤΟ «ΣΤΑΥΡΩΣΟΝ ΑΥΤΟΝ»
Εισερχόμενος ο Χριστός στα Ιεροσόλυμα έγινε θριαμβευτικά δεκτός με κλάδους βαΐων και το γνωστό «ΩΣΑΝΝΑ». Ο ίδιος αυτός λαός ήταν που μόλις λίγες ημέρες μετά με μίσος σφοδρό, παραπλανημένος από τους αιώνιους Φαρισαίους, κραύγαζε το «ΣΤΑΥΡΩΣΟΝ ΑΥΤΟΝ». Πόσα «ΩΣΑΝΝΑ», τα οποία έγιναν «ΣΤΑΥΡΩΣΟΝ ΑΥΤΟΝ» γνώρισε το Έθνος μας στην τόσων χιλιετιών Ιστορία του; Από τον Σωκράτη μέχρι τον Κολοκοτρώνη και από τον Θεμιστοκλή και τον Αριστείδη μέχρι τον Γεώργιο Καραϊσκάκη και τον Οδυσσέα Ανδρούτσο ακούστηκε μέσα στους αιώνες το ΣΤΑΥΡΩΣΟΝ. Αυτός είναι ο ρυθμός της Ιστορίας, αχάριστος, γεμάτος δοκιμασίες και πάθη.
ΟΙ ΙΟΥΔΕΣ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ
Τις Άγιες Αυτές Ημέρες, ζώντας το Θείον Πάθος δεν μπορούμε παρά να σταθούμε και στο πρόσωπο εκείνο, του οποίου έγινε το όνομα συνώνυμο της προδοσίας μέσα στους αιώνες. Αυτόν, στον οποίον ο Χριστός έδωσε ένα κομμάτι άρτου εμβαπτισμένου σε οίνο για να καταδείξει εκείνον, ο οποίος έμελλε να τον παραδώσει σε αυτούς, οι οποίοι και θα Τον Σταύρωναν. Ο Ιούδας, σύμβολο προδοσίας αιώνιας, σύμβολο του πλέον αποκρουστικού προσώπου της Παγκόσμιας Ιστορίας. Ο Ιούδας, όμως, δεν είναι ένας, είναι πολλοί και εις ό,τι αφορά την Ιστορία του Έθνους μας ποτέ δεν έλειψε στις τραγικές στιγμές του Μεγάλου μας Γένους. Άλλοτε Εφιάλτης και άλλοτε το χέρι που άνοιξε την Κερκόπορτα, άλλοτε Νενέκος και άλλοτε Θερσίτης, παντού και πάντοτε υπάρχει ένας Ιούδας. Ιούδας με κίνητρα διαφορετικά σε κάθε περίσταση. Άλλοτε για το χρήμα, τον διαρκή αντίχριστο κατά Παπαδιαμάντη, άλλοτε από φιλαρχία και από φθόνο, άλλοτε από δειλία και κακομοιριά. Προδότες υπάρχουν πολλοί και για διαφορετικούς λόγους, η προδοσία, όμως, είναι μία και την έχει υποστεί με τρόπο τραγικό το Έθνος μας σε όλη την διάρκεια της ιστορικής του διαδρομής.
Η Μεγάλη Εβδομάδα, ο Ιούδας, η προδοσία, μία άδικη δίκη και ένας Πόντιος Πιλάτος να υποχωρεί άτακτα στις απαιτήσεις ενός όχλου γεμάτου μίσους, η Σταύρωση και τέλος ο Θρίαμβος, η Ανάσταση. Όλα αυτά συνέβησαν και συνεχίζουν να συμβαίνουν στην Ελληνική Ιστορία επί χιλιάδες χρόνια. Από Γολγοθά σε Ανάσταση και από Ανάσταση σε νέο Γολγοθά πορεύεται το Έθνος μας μέσα στους αιώνες.
Η Ελλάδα! Πάντ’ Ανάσταση μεσ’ απ’ το κρύο το χώμα.
Γράφοντας τις γραμμές αυτές αιχμάλωτος πολέμου μιας αντεθνικής ψευτοδημοκρατίας, εύχομαι από καρδίας σε όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, όπου και αν ευρίσκονται, σε ψευτοελεύθερο μέρος ή σκλαβωμένο, σε γη Ελληνική ή ξένη, εύχομαι ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ και είθε κάποτε να ζήσουμε και την Ανάσταση του σταυρωμένου μας Έθνους.
Προπαντός μην λυγίζετε σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς. Θυμηθείτε τα λόγια του προφήτη του Νέου Ελληνισμού, του Ποιητή της Μεγάλης Ιδέας, Κωστή Παλαμά:
“Η Ελλάδα! Πάντ’ Ανάσταση μεσ’ απ’ το κρύο το χώμα.
Πάντα θάχη ξαφνική και μια Δευτέρα Παρουσία.
Μην την κρατάτε στης λατρείας κλεισμένη τα Μουσεία,
το τραγούδι το στερνό δεν το τραγούδησε, όχι, ακόμα.”
Ν.Γ.ΜΙΧΑΛΟΛΙΑΚΟΣ
Ιδρυτής Λαϊκού Συνδέσμου ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ
