Απόσπασμα από το βιβλίο, που κυκλοφορεί, του Συναγωνιστή Μιχαλολιάκου “ΦΥΛΑΚΕΣ ΔΟΜΟΚΟΥ Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη..”:
“…Ας μην μιλήσουμε για το αρχαίο “αρχή σοφίας η ονομάτων επίσκεψις”… ψιλά γράμματα αυτά για τους Ιεροεξεταστές της εποχής της παγκοσμιοποίησης. Ρατσιστές μέχρι πριν λίγα χρόνια αποκαλούντο οι αποικιοκράτες-δημοκράτες και όχι φασίστες της Αγλλίας κατά πρώτον, της Γαλλίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας, των κρατών εκείνων τα οποία κατέκτησαν λαούς, τους υποδούλωσαν και τους εκμεταλλεύτηκαν στυγνά. Όλα αυτά με σκοπό το κέρδος. Ουδεμία σχέση οι κατακτήσεις του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που έφεραν “έναν Ελληνικό καινούργιο κόσμο μέγα”, κατακτήσεις στο όνομα μίας Νεμέσεως Ελληνικής ενάντια στην Ασία, με τις κατακτήσεις των Άγγλων επί παραδείγματι, οι οποίες έγιναν για την εταιρεία Ανατολικών Ινδιών με σκοπό μοναδικό το κέρδος και το χρυσάφι της εποχής, τα μπαχαρικά! Ανάλογο χαρακτήρα είχαν και οι κατακτήσεις των Ολλανδών, Πορτογάλων κλπ. Εμείς οι Έλληνες στα χρόνια από την Αναγέννηση και μετά όχι μόνον δεν είχαμε αποικίες και δούλους, αλλά ήμασταν εμείς δούλοι και για να έχουμε δικαίωμα στην ζωή έπρεπε να πληρώνουμε στους Οθωμανούς φόρο με την ονομασία “κεφαλικό”. Ποιον “ρατσισμό” βλέπουν, λοιπόν, στους Έλληνες; Ποιον “ρατσισμό” βλέπουν στην Χρυσή Αυγή; Λέξεις και προπαγάνδα και ψέματα ατέλειωτα σε φυλλάδες και κανάλια. Ο “ρατσισμός” ο δικός μας δεν ήταν τίποτε άλλο από αυτό που θέλουν οι περισσότεροι Έλληνες και που την θέλησή του με υπεροψία περιφρονούν οι πολιτικοί, μιλώντας εκ του ασφαλούς για “ανθρωπισμό” και “δικαιώματα”. Τι ζητήσαμε εμείς από την εξουσία, εκφράζοντας την θέληση του Λαού; Ζητήσαμε Τάξη και Ασφάλεια ενάντια σε μία πρωτόγνωρη εγκληματικότητα, που θέριεψε στην Πατρίδα μας μετά την είσοδο-εισβολή στην Ελλάδα εκατομμυρίων όλα αυτά τα χρόνια λαθρομεταναστών από την Ασία και την Αφρική. Είναι αυτό “ρατσισμός”; Ζητήσαμε να κλείσουν τα σύνορα και μας είπαν ρατσιστές! Ζητήσαμε απελάσεις και δεν έγινε τίποτε και όχι μόνο. Με την Συμφωνία του Δουβλίνου μας επιστρέφουν στην Ελλάδα λαθρομετανάστες! Σε μία χώρα που έχει καταστραφεί οικονομικά, που πεθαίνει δημογραφικά, που απειλείται η Εθνική της κυριαρχία είναι “ρατσισμός” να θέλεις η Ελλάδα να ανήκει στους Έλληνες; Ναι! Είμαστε Υπερήφανοι γιατί είμαστε Έλληνες! Ναι! Είμαστε Υπερήφανοι γιατί είμαστε η Συνέχεια του Μεγάλου Έθνους, που δημιούργησε τον Πολιτισμό και τον σκόρπισε απλόχερα χωρίς κέρδος, όχι με αντάλλαγμα χρυσάφι στα πέρατα της Οικουμένης. Και από την Γραμμική Β’ και τους Μυκηναίους θαλασσομάχους και πολέμαρχους στον Όμηρο, στον Ηράκλειτο, τον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και ύστερα στην Αυτοκρατορία της Βασιλεύουσας Πόλης, ΝΑΙ δικά μας είναι όλα αυτά και δεν τα χαρίζουμε σε κανέναν εθνομηδενιστή φιλελεύθερο ή μαρξιστή, που θεωρεί τους Έλληνες “περαστικούς” από τον τόπο αυτό. Εάν αυτή η Υπερηφάνεια μας είναι… “ρατσισμός”, ναι, τότε είμαστε ρατσιστές!
Παντού Ελλάδα! Στις τέχνες τους, στα κείμενά τους, στην επιστήμη τους, στην φιλοσοφία τους, παντού ο “κρυμμένος” Ναός των Ελλήνων (Φρ. Νίτσε), που πασχίζουν να αποκαλύψουν, Παντού Ελλάδα από την Ιβηρική Χερσόνησο μέχρι τα πέρατα της Ασίας στην Βακτριανή, στην Ινδία. Παντού Ελλάδα ακόμη και στην γλώσσα τους… Hypocrisy η λέξη για την Υποκρισία στα Αγγλικά, Hero για τον Ήρωα και για την δασεία που εξαφανίσαμε ένα Η (έιτσ)! Έννοιες μοναδικές, βαθυστόχαστες σε όλες τις γλώσσες αποδίδονται μόνο με λέξεις Ελληνικές, λέξεις με ιστορία χιλιάδων χρόνων. Μία ιστορία, που μας αρνούνται οι ψευτο-ιστορικοί, που θέλουν, έτσι λένε, να είναι δημιούργημα το Έθνος μας του 19ου αιώνος και του Ροβεσπιέρου! Εάν μας έλεγαν ότι μας στέλνουν στα κάτεργα για όλα αυτά, θα τους λέγαμε και Ευχαριστώ. Δεν έχουν, όμως, το θάρρος να πούνε την Αλήθεια.
Πως τελειώνει μια ημέρα στις φυλακές Δομοκού; Πως τελειώνει μία ημέρα σε κάθε φυλακή; Με έναν ήχο στριγκό, σιδερένιο. Είναι αυτοί που πρέπει στην φυλακή ή μήπως τα θύματα ενός κοινωνικού πολέμου; Σίγουρα κάποιοι πληρώνουν κρίματα, αλλά είναι βέβαιο ότι οι περισσότεροι πληρώνουν το κρίμα ενός άδικου κόσμου, του κόσμου που χτίστηκε πάνω στο κέρδος, στο χρήμα, στον θησαυρό του Φάφνιρ, στο Χρυσό των Νιμπελούγκεν. Θα μπορούσαν να είναι διαφορετικοί εάν ήταν και ο κόσμος διαφορετικός…”
